Czas pracy kierowcy – jak rozróżniać poszczególne statusy?
To jedno z częstszych pytań, które pojawia się w codziennej pracy kierowców. Poniżej przedstawiamy wyjaśnienia ułatwiające rozróżnienie poszczególnych statusów.
Co wchodzi w skład czasu pracy kierowcy?
Do czasu pracy zalicza się m.in.:
- jazdę,
- czynności związane z załadunkiem i rozładunkiem (w tym nadzór),
- pomoc oraz nadzór przy wsiadaniu i wysiadaniu pasażerów,
- obsługę codzienną pojazdu i przyczep,
- wszystkie inne działania służące realizacji zlecenia lub zapewnieniu bezpieczeństwa ludzi, pojazdu i przewożonego ładunku,
- wykonywanie obowiązkowych formalności administracyjnych.
Co nie jest czasem pracy?
Do czasu pracy nie wliczają się:
- przerwy i okresy odpoczynku (np. 45 minut po 4,5 godziny jazdy czy 11 godzin po zakończeniu dnia pracy),
- „czas dyspozycji”, czyli sytuacje, w których kierowca czeka, ale nie wykonuje żadnych czynności.
Kiedy zaznaczyć „dyspozycję”, a kiedy „inną pracę”?
Dyspozycja – należy ją wybrać, gdy kierowca oczekuje na dalsze polecenia, nie może dowolnie dysponować swoim czasem, ale jednocześnie nie wykonuje żadnych obowiązków zawodowych.
Odpoczynek – stosuje się, jeśli przerwa ma trwać do określonej godziny, a kierowca w tym okresie ma pełną swobodę co do swojego czasu.
Inna praca – wybiera się ten status w sytuacjach, gdy kierowca wykonuje czynności inne niż prowadzenie pojazdu, np. tankowanie, czyszczenie pojazdu, załadunek czy rozładunek.
Podsumowując:
- aktywne czynności (tankowanie, załadunek itp.) → inna praca,
- czekanie w gotowości na wezwanie → dyspozycja,
- wolny czas do własnej dyspozycji → odpoczynek.
